سختی استخراج بیت‌کوین ماینرها را تحت فشار گذاشت

سختی استخراج شبکه بیت‌کوین در حالی قرار است در تاریخ ۱۱ دسامبر بار دیگر تعدیل شود که شاخص هش‌پرایس به‌عنوان یکی از مهم‌ترین معیارهای سودآوری ماینرها، همچنان در نزدیکی پایین‌ترین سطوح تاریخی خود قرار دارد و فشار مضاعفی بر فعالان صنعت وارد می‌کند.
هم‌زمان تحقیقات نهادهای امنیتی آمریکا درباره شرکت چینی بیت‌مین، بزرگ‌ترین تولیدکننده دستگاه‌های ماینینگ جهان، نگرانی‌ها درباره آینده زنجیره تأمین تجهیزات استخراج را افزایش داده است.

جزئیات تعدیل بعدی سختی و وضعیت فعلی شبکه

بر اساس داده‌های پلتفرم CoinWarz، انتظار می‌رود تعدیل بعدی سختی استخراج بیت‌کوین در ارتفاع بلاک ۹۲۷٬۳۶۰ انجام شود. در این رویداد، سختی شبکه به‌طور جزئی از ۱۴۹.۳۰ تریلیون به ۱۴۹.۸۰ تریلیون افزایش خواهد یافت؛ تغییری کوچک اما در شرایطی که حاشیه سود ماینرها به‌شدت فشرده شده است، همین افزایش نیز می‌تواند برای برخی ماینرهای کوچک تعیین‌کننده باشد.
تنظیم قبلی سختی که روز پنج‌شنبه انجام شد، سختی شبکه را از ۱۵۲.۲ تریلیون به ۱۴۹.۳ تریلیون کاهش داد. نتیجه این تعدیل، رسیدن متوسط زمان تولید هر بلاک به حدود ۹.۹۷ دقیقه بود؛ رقمی کمی پایین‌تر از هدف ۱۰ دقیقه‌ای پروتکل که نشان می‌دهد شبکه همچنان نزدیک به تنظیم ایده‌آل عمل می‌کند.

سقوط هش‌پرایس و نقطه سربه‌سر ماینرها

با وجود کاهش اخیر سختی، شاخص هش‌پرایس که درآمد مورد انتظار ماینر را به ازای هر واحد توان محاسباتی (بر حسب PH/s در روز) نشان می‌دهد، همچنان در سطوح بی‌سابقه پایین قرار دارد. بر اساس داده‌های Hashrate Index، هش‌پرایس در حال حاضر حدود ۳۸.۳ دلار به ازای هر PH/s در روز است.
به‌طور سنتی، سطح ۴۰ دلار به ازای هر PH/s به‌عنوان نقطه سربه‌سر بسیاری از ماینرها در نظر گرفته می‌شود؛ قرار گرفتن هش‌پرایس زیر این سطح، بسیاری از ماینرها را وادار می‌کند به‌طور جدی خاموش کردن دستگاه‌ها، کاهش ظرفیت یا بازنگری در محل و روش فعالیت خود را بررسی کنند.
این ترکیب سختی نسبتاً بالا و هش‌پرایس پایین نشان می‌دهد که رقابت در شبکه شدید است، اما پاداش دلاری استخراج، به‌ویژه پس از هاوینگ و کاهش عرضه بیت‌کوین، برای بخش بزرگی از اپراتورها در حال نزدیک شدن به مرزهای اقتصادی است.

چالش‌های بیرون‌زنجیره‌ای صنعت استخراج

صنعت استخراج بیت‌کوین علاوه بر فشارهای درون‌زنجیره‌ای، با چالش‌های برون‌زنجیره‌ای نیز روبه‌روست. در بسیاری از حوزه‌های قضایی محدودیت‌ها یا ممنوعیت‌های نظارتی بر فارم‌های استخراج اعمال شده و دسترسی به برق ارزان و پایدار برای ماینرها دشوارتر شده است. افزایش بهای انرژی در برخی کشورها نیز مستقیماً حاشیه سود این کسب‌وکار را هدف گرفته است.
تنش‌های ژئوپلیتیک بین ایالات متحده و چین نیز بعد تازه‌ای به ریسک‌های این صنعت افزوده است؛ ریسک‌هایی که این‌بار نه از قیمت بازار، بلکه از زنجیره تأمین تجهیزات ضروری مانند دستگاه‌های ASIC ناشی می‌شوند.

تحقیق وزارت امنیت داخلی آمریکا درباره بیت‌مین

در همین راستا، وزارت امنیت داخلی آمریکا (DHS) تحقیقاتی درباره شرکت بیت‌مین آغاز کرده است. محور اصلی این بررسی، ارزیابی توانایی دسترسی از راه دور یا استفاده دستگاه‌های این شرکت برای مقاصد جاسوسی است.
در سال ۲۰۲۴، سناتور الیزابت وارن هشدار داده بود که ممکن است از دستگاه‌های ASIC برای جمع‌آوری اطلاعات از پایگاه‌های نظامی و تأسیسات حساس آمریکا استفاده شود. اکنون همین نگرانی‌ها در قالب تحقیق رسمی دنبال می‌شود.
بیت‌مین در حال حاضر بزرگ‌ترین تولیدکننده مدارهای مجتمع با کاربرد خاص (ASIC) برای استخراج رمزارزهای مبتنی بر مکانیزم اثبات کار (PoW) است و حدود ۸۰ درصد سهم بازار جهانی این تجهیزات را در اختیار دارد؛ رقمی که وابستگی شدید صنعت استخراج جهانی به یک عرضه‌کننده اصلی را نشان می‌دهد.
هرگونه محدودیت، تعرفه، تحریم یا ممنوعیت احتمالی علیه بیت‌مین می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای زنجیره تأمین تجهیزات استخراج داشته باشد. با توجه به این‌که بخش زیادی از مزارع بزرگ در آمریکا و دیگر کشورها از دستگاه‌های این شرکت استفاده می‌کنند، فشار بر بیت‌مین ممکن است منجر به افزایش قیمت تجهیزات، کمبود دستگاه‌های نسل جدید، تأخیر در ارتقای ناوگان ماینینگ و تشدید فشار بر سودآوری ماینرها شود.
در مجموع، داده‌های فعلی شبکه بیت‌کوین تصویری ترکیبی ارائه می‌کنند؛ سختی شبکه و هش‌ریت بالا نشان‌دهندهٔ امنیت و مقاومت بالای شبکه است. اما هش‌پرایس پایین، هزینه انرژی رو به افزایش و ریسک‌های ژئوپلیتیک و نظارتی، مدل کسب‌وکار بسیاری از ماینرها را نیازمند بازنگری کرده است.
پس از چندمین رویداد هاوینگ در سال ۲۰۲۵، استخراج بیت‌کوین بیش از هر زمان دیگری به صنعتی سرمایه‌بر، رقابتی و حساس به تغییرات مقرراتی و فناورانه تبدیل شده است. تصمیم‌گیری ماینرها برای ادامه فعالیت، ارتقای تجهیزات یا خروج از بازار بیش از گذشته به ترکیبی از عوامل درون‌زنجیره‌ای (سختی و هش‌پرایس) و بیرون‌زنجیره‌ای (قیمت انرژی، سیاست‌گذاری و زنجیره تأمین جهانی) وابسته است؛ ترکیبی که می‌تواند نقشه بازی فعالان این صنعت را در ماه‌ها و سال‌های پیش‌رو دگرگون کند.