معرفی Android 2.0/2.1 (Eclair)

Android 2.0، با نام رمزی Eclair (نوعی شیرینی خامه‌ای) که در اکتبر ۲۰۰۹ (API Level 5) منتشر شد، نه تنها یک به‌روزرسانی معمولی بود، بلکه یک نقطه عطف استراتژیک و حیاتی در تاریخ سیستم‌عامل اندروید به حساب می‌آید. این نسخه، که همزمان با عرضه قدرتمند Motorola Droid به بازار معرفی شد، مأموریت داشت تا اندروید را از یک پلتفرم نوپا به یک رقیب اصلی و بالغ در مقابل iOS اپل و BlackBerry در حوزه سازمانی تبدیل کند. Eclair با ارائه قابلیت‌های نوآورانه‌ای چون ناوبری صوتی رایگان گوگل مپس و پشتیبانی از Exchange مایکروسافت، پایه‌های مورد نیاز برای پذیرش انبوه و جهانی اندروید را تثبیت کرد و عملاً جنگ پلتفرم‌های موبایل را وارد مرحله‌ای جدی‌تر نمود.

 

ویژگی‌ها و قابلیت‌های Android 2.0/2.1 (Eclair)

Android Eclair مجموعه‌ای از ویژگی‌های اصلی را معرفی کرد که تجربه کاربری را به صورت عمقی بهبود بخشید و برای اولین بار، اندروید را به عنوان یک ابزار جامع سازمانی و چندرسانه‌ای مطرح ساخت.
 

پشتیبانی از حساب‌های چندگانه و Microsoft Exchange

این قابلیت یک تغییر بزرگ برای محیط‌های کاری بود، زیرا با استفاده از API‌های مدیریت حساب (Account Management APIs)، به کاربران اجازه می‌داد تا چندین حساب کاربری (شخصی و کاری) را به صورت همزمان در دستگاه خود مدیریت کنند. صندوق ورودی یکپارچه، مدیریت ایمیل‌ها را ساده کرد و مهم‌تر از همه، با افزودن پشتیبانی بومی و امن از Exchange ActiveSync، امکان همگام‌سازی ایمیل، تقویم و مخاطبین با سرورهای Microsoft Exchange را فراهم ساخت، که این امر به سرعت باعث نفوذ اندروید در میان کاربران تجاری و سازمان‌ها شد.
 

ناوبری گام به گام صوتی Google Maps Navigation

این سرویس نوآورانه، یک حرکت جسورانه از سوی گوگل بود که ناوبری GPS رایگان و با دستورات صوتی را به صورت بومی در سیستم‌عامل ارائه داد و عملاً بازار دستگاه‌های ناوبری مستقل را مختل کرد. استفاده از داده‌های ترافیکی بی‌درنگ (Real-time Traffic) برای مسیردهی و نمایش لحظه‌ای ترافیک، یک مزیت رقابتی بی‌نظیر بود که کارایی و دقت سیستم را نسبت به نقشه‌های ثابت افزایش داد و همچنین APIهای موقعیت مکانی را برای برنامه‌های شخص ثالث تقویت کرد.
 

تصاویر پس‌زمینه زنده (Live Wallpapers)

معرفی Live Wallpapers در سطح سیستم‌عامل، یک عنصر پویایی و زیبایی‌شناختی را به صفحه اصلی اندروید افزود و به کاربران امکان شخصی‌سازی بیشتر را داد. این قابلیت بر روی چارچوب رندرینگ سیستم (Rendering Framework) بنا شده بود و به توسعه‌دهندگان اجازه می‌داد تا از منابع سخت‌افزاری برای رندر کردن پس‌زمینه‌های متحرک و تعاملی بهره ببرند، که این خود نشانه‌ای از تکامل هسته گرافیکی Eclair بود.
 

بهبود قابلیت‌های پیشرفته دوربین

رابط کاربری دوربین (Camera UI) در Eclair به طور کامل بازطراحی شد تا از توانایی‌های سخت‌افزاری پیشرفته‌تر پشتیبانی کند و امکان کنترل بیشتر را در اختیار کاربران قرار دهد. قابلیت‌های جدید شامل پشتیبانی از فلاش داخلی (Built-in Flash)، زوم دیجیتال (Digital Zoom)، ماکرو فوکوس (Macro Focus)، حالت‌های صحنه (Scene Modes) و تنظیمات دستی مانند تراز سفیدی (White Balance) بود که عکاسی را حرفه‌ای‌تر ساخت. معماری جدید API دوربین امکان دسترسی به این قابلیت‌ها را در سطح پلتفرم فراهم کرد.

 

تغییرات در طراحی و رابط کاربری Android 2.0/2.1 (Eclair)

تغییرات رابط کاربری در Eclair بر روان‌سازی تعاملات روزمره متمرکز بود و تجربه استفاده از دستگاه را به طور قابل توجهی سریع‌تر و غنی‌تر کرد و همچنین برای رزولوشن‌های جدید بهینه شد.
 

رابط کاربری نوین مرورگر و پشتیبانی از HTML5

مرورگر پیش‌فرض اندروید در این نسخه شاهد یک بازسازی بصری و فنی بود و پشتیبانی اولیه از HTML5 (شامل تگ‌های Video و Geolocation API) را به دست آورد تا تجربه وب‌گردی را با مرورگرهای دسکتاپ نزدیک کند. همچنین، قابلیت‌های بصری مانند نمایش تصاویر بندانگشتی (Thumbnail Previews) برای بوک‌مارک‌ها و بزرگنمایی با دوبار ضربه (Double-Tap Zoom) به افزایش سرعت و کارایی وب‌گردی کمک کرد.
 

صفحه مخاطبین سریع (Quick Contact Widget) و APIهای همگام‌سازی

این ویژگی، یک منوی پاپ‌آپ سریع را برای تعامل با مخاطبین فعال می‌کرد و دسترسی به تماس، پیامک و ایمیل را تسهیل نمود. از نظر معماری، API‌های همگام‌سازی (Sync Adapter APIs) در هسته سیستم، به برنامه‌های شخص ثالث اجازه می‌دادند تا داده‌های خود را با مخاطبین محلی ادغام کنند و یک دفترچه آدرس واحد و غنی از اطلاعات تماس ایجاد نمایند، که نشان از یکپارچگی عمیق داده‌ها در سطح پلتفرم داشت.
 

بهبود کیبورد مجازی

کیبورد مجازی اندروید در Eclair با هدف افزایش سرعت و کاهش خطاهای تایپی بازطراحی شد و برای اولین بار بهبودهای واقعی در دقت تایپ ارائه داد. مهم‌ترین بهبود، گنجاندن پشتیبانی چند لمس همزمان (Multi-Touch) بود که برای تضمین عدم نادیده گرفته شدن ضربه‌های کلید هنگام تایپ سریع با دو انگشت ضروری بود؛ همچنین دیکشنری هوشمندتر شد و نام مخاطبین را نیز در پیشنهادات خود می‌آورد.
 

استانداردسازی رزولوشن‌های صفحه

Eclair با حمایت از دستگاه‌هایی مانند موتورولا دروید، استاندارد جدیدی برای رزولوشن‌های با چگالی بالا (High-Density)، به ویژه WVGA (854×480 پیکسل)، تعریف کرد. این امر به توسعه‌دهندگان اطمینان داد که می‌توانند برنامه‌های خود را با کیفیت بصری بالاتر بسازند و اکثر دستگاه‌های اندرویدی را برای مدتی محدود به سوی یک استاندارد صفحه‌نمایش جدید هدایت کرد.

 

عملکرد و بهینه‌سازی Android 2.0/2.1 (Eclair)

Eclair شامل اصلاحات اساسی در هسته سیستم و معماری گرافیکی بود که عملکرد کلی دستگاه‌های اندرویدی را به سطحی جدید ارتقا داد و کارایی برنامه‌ها را افزایش داد.
 

پشتیبانی از بلوتوث 2.1 و پروفایل‌های جدید

ارتقاء به استاندارد بلوتوث ۲.۱، یک گام مهم برای بهبود قابلیت همکاری دستگاه با لوازم جانبی و سیستم‌های اتومبیل بود. این نسخه شامل پشتیبانی از پروفایل‌های ضروری مانند OPP (انتقال اشیاء) برای اشتراک‌گذاری فایل‌ها و PBAP (دسترسی به دفترچه تلفن) بود که استفاده از هندزفری‌ها و سیستم‌های ناوبری خودرویی را ممکن ساخت و اندروید را به یک مرکز ارتباطی کارآمد تبدیل کرد.
 

بهبود سرعت و معماری گرافیکی نوین

Android 2.0 شامل اصلاحات عمیقی در معماری گرافیکی بود که منجر به بهره‌وری بهتر از شتاب‌دهنده گرافیکی سخت‌افزاری (Hardware Acceleration) می‌شد. این بهینه‌سازی‌ها مستقیماً بر روان بودن انیمیشن‌های رابط کاربری، پیمایش نرم (Smooth Scrolling) در لیست‌ها و سرعت اجرای برنامه‌های چندرسانه‌ای تأثیر گذاشت و به موتور رندرینگ 2D و 3D اجازه داد تا عملکرد بهتری داشته باشند.
 

گسترش ابزارهای توسعه‌دهندگان و APIها

Eclair با API Level 5 (و ۷ در نسخه ۲.۱) عرضه شد که یک بستر گسترده برای توسعه برنامه‌های پیچیده‌تر فراهم کرد. این شامل چارچوبی برای Sync Adapters، چارچوب حساب‌ها (Accounts Framework)، و همچنین APIهای جدید برای کنترل کامل‌تر دوربین و بلوتوث بود که به برنامه‌نویسان امکان داد تا با سخت‌افزار و داده‌های کاربر تعامل عمیق‌تری داشته باشند.
 

بهبود عملکرد ماشین مجازی دالویک (Dalvik VM)

در این نسخه، مهندسان گوگل بر روی بهینه‌سازی ماشین مجازی Dalvik (محیط اجرای برنامه‌های اندرویدی) تمرکز کردند تا سرعت اجرای کد (Execution Speed) و مدیریت حافظه (Memory Management) را بهبود بخشند. این بهینه‌سازی‌های JIT-Like (Just-in-Time) اولیه، منجر به کاهش زمان بارگذاری برنامه‌ها و افزایش کلی پاسخگویی سیستم شد که کاربران به راحتی می‌توانستند آن را احساس کنند.

 

امنیت و حریم خصوصی Android 2.0/2.1 (Eclair)

با گسترش نفوذ اندروید در محیط‌های کاری، نیاز به تدابیر امنیتی قوی‌تر برای حفاظت از داده‌های حساس کاربران افزایش یافت و Eclair اولین گام‌های جدی را در این مسیر برداشت.
 

امنیت صفحه قفل پیشرفته و رمزنگاری اولیه

Eclair با ارتقاء امنیت در سطح سیستم، قابلیت‌های امنیتی بیشتری برای صفحه قفل ارائه داد. این شامل قفل‌هایی بود که می‌توانستند با PIN یا رمز عبور پیچیده محافظت شوند، که یک لایه حفاظتی اساسی برای داده‌های ذخیره‌شده فراهم می‌کرد و برای الزامات امنیتی Exchange ضروری بود.
 

تقویت سندباکس و مدل مجوزهای حریم خصوصی

مدل امنیتی سندباکس که هر برنامه را در فضای ایزوله خود اجرا می‌کند، در Eclair به طور قابل توجهی تقویت شد تا از دسترسی برنامه‌های مخرب به فایل‌ها و داده‌های حساس سایر برنامه‌ها جلوگیری کند. این تقویت، مرزهای اولیه اکوسیستم امن اپلیکیشن را ترسیم کرد و ریسک استفاده از برنامه‌های شخص ثالث را کاهش داد.

 

رفع باگ‌ها و مشکلات نسخه قبلی

نسخه Android 2.1 Eclair، که اندکی پس از 2.0 منتشر شد، بیشتر یک به‌روزرسانی تثبیت‌کننده بود که بر پایداری سیستم‌عامل و رفع مشکلات عملکردی تمرکز داشت.
 

تثبیت‌کننده باگ‌ها در نسخه 2.1

این نسخه بر روی رفع باگ‌های مهم، بهبود پایداری سیستم‌عامل و اعمال اصلاحات جزئی در API متمرکز بود تا تجربه‌ای روان‌تر و قابل اعتمادتر را برای دستگاه‌های جدید مانند Nexus One فراهم سازد و مشکلات اولیه سازگاری سخت‌افزاری را حل کند.
 

بهبود مدیریت پیام‌ها و قابلیت جستجو

Eclair همچنین با افزودن قابلیت جستجو در تمام پیام‌های SMS و MMS ذخیره‌شده، به بهبود مدیریت پیام‌ها کمک کرد. این ویژگی، همراه با بهبودهای جزئی در مرور تاریخچه، به کاربران کمک می‌کرد محتوای مورد نیاز خود را سریع‌تر در دستگاه‌های خود پیدا کنند و تجربه کار با پیام‌ها را کارآمدتر ساخت.

 

چالش‌ها و انتقادات وارده به Android 2.0/2.1 (Eclair)

با وجود موفقیت‌های Eclair، این نسخه با چالش‌هایی روبرو بود که بخشی از مشکلات ذاتی یک اکوسیستم باز و در حال رشد بودند.
 

تفرقه‌افکنی (Fragmentation) و سفارشی‌سازی OEM

این نسخه مشکل تفرقه‌افکنی را تشدید کرد؛ نه تنها تفاوت‌های فنی بین نسخه‌های 2.0 و 2.1 وجود داشت، بلکه اجرای اختیاری برخی ویژگی‌ها (مانند پشتیبانی از Exchange) و تمایل سازندگان دستگاه (OEMs) به پوشاندن رابط کاربری با پوسته‌های اختصاصی (Custom Skins)، باعث می‌شد تجربه کاربری از یک گوشی به گوشی دیگر متفاوت باشد.
 

محدودیت‌های Multi-Touch و عدم پشتیبانی از فلش‌پلیر

با وجود بهبودهای زیاد، Eclair هنوز هم از نظر روانی ژست‌های Multi-Touch (مانند Pinch-to-Zoom در گالری) به پای iOS نمی‌رسید و مهم‌تر از همه، پشتیبانی از Adobe Flash Player را نداشت (که تا نسخه Froyo 2.2 به تعویق افتاد)، این محدودیت دسترسی کاربران به بخش قابل توجهی از محتوای وب آن زمان را کاهش می‌داد.

 

نتیجه‌گیری

Android 2.0/2.1 (Eclair) نه یک ارتقاء ساده، بلکه یک انفجار قابلیت‌های حیاتی بود که اندروید را وارد مرحله بلوغ کرد. با ارائه قابلیت‌های همگام‌سازی چندحسابی و پشتیبانی از Exchange، درهای ورود به بازار سازمانی را باز کرد و با ارائه Google Maps Navigation، اکوسیستم موقعیت‌محور موبایل را برای همیشه دگرگون ساخت. Eclair از نظر فنی با بهبودهای گرافیکی، بهینه‌سازی ماشین مجازی Dalvik و APIهای جدید، پلتفرم را برای عصر جدیدی از دستگاه‌های قدرتمند آماده کرد و کیفیت و پایداری هسته سیستم‌عامل را تثبیت نمود. این نسخه عملاً ثابت کرد که اندروید یک پلتفرم پیشگام است که قصد دارد در تمام جنبه‌های زندگی کاربران موبایل، از کار گرفته تا ناوبری، نقش اصلی را ایفا کند.