مجله خبری سرمایه گذاری اهرم
Loading...

نتایج جستجو

بازگشت
بازگشت

ضرورت هم‌کنش‌پذیری برای توسعه پایدار متاورس

ضرورت هم‌کنش‌پذیری برای توسعه پایدار متاورس
نوشته شده توسط محمد علی کلانتری
|
۰۳ آبان، ۱۴۰۴

مقدمه

تصور کنید که در حال خرید از یک فروشگاه آنلاین هستید، اما لباس یا کفشی که می‌خرید را فقط می‌توانید در همان فروشگاه بپوشید و نمی‌توانید آن را در فروشگاه‌های دیگر یا حتی در دنیای واقعی خود استفاده کنید. چنین تجربه‌ای بی‌معنا و کاملاً ناکارآمد به نظر می‌رسد. در حال حاضر، این وضعیت دقیقاً همان چیزی است که در جهان‌های مجازی و پلتفرم‌های متاورس حاکم است. شما یک آیتم دیجیتالی را در یک بازی یا پلتفرم خاص خریداری می‌کنید، اما نمی‌توانید آن را به پلتفرم دیگری منتقل کنید. این وضعیت، یکی از بزرگترین موانع در مسیر تحقق یک متاورس واقعی و یکپارچه است. قابلیت هم‌کنش‌پذیری (Interoperability)، مفهوم و راهکاری است که می‌خواهد این محدودیت را از بین ببرد و به کاربران اجازه دهد تا دارایی‌ها، آواتارها و تجربیات خود را به صورت آزادانه در میان جهان‌های مجازی مختلف جابه‌جا کنند. این مقاله به صورت عمیق و تخصصی به بررسی این مفهوم حیاتی، چالش‌ها و راهکارهای آن می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه قابلیت هم‌کنش‌پذیری می‌تواند پتانسیل‌های بی‌نظیر متاورس را آزاد کند.

 

تعریف و اهمیت هم‌کنش‌پذیری در متاورس

 
 

هم‌کنش‌پذیری، ستون فقرات یک متاورس واقعی است. این مفهوم فراتر از یک ویژگی فنی ساده است و به عنوان یک اصل اساسی، اقتصاد و تجربه کاربری در جهان‌های مجازی را متحول می‌سازد.
 

هم‌کنش‌پذیری چیست و چرا ضروری است؟

هم‌کنش‌پذیری (Interoperability) به معنای توانایی سیستم‌ها، پلتفرم‌ها و برنامه‌های مختلف برای تبادل اطلاعات و کارکردن با یکدیگر به صورت یکپارچه است. در بافت متاورس، این به این معنی است که یک آواتار، یک لباس، یا حتی یک دارایی دیجیتالی مانند یک آیتم بازی، بتواند به صورت آزاد و بدون هیچ محدودیتی از یک پلتفرم (مثلاً Decentraland) به پلتفرم دیگر (مثلاً Sandbox) منتقل شود. این امر درست مانند اینترنت امروز است که در آن می‌توانیم از یک مرورگر به وب‌سایت‌های مختلف دسترسی داشته باشیم و فایل‌ها را از یک سیستم به سیستم دیگر منتقل کنیم. بدون هم‌کنش‌پذیری، هر پلتفرم متاورس به یک جزیره دیجیتالی تبدیل می‌شود که کاربران و دارایی‌ها در آن محبوس هستند. این محدودیت، ارزش دارایی‌های دیجیتالی را کاهش می‌دهد، زیرا کاربر نمی‌تواند از آن‌ها در محیط‌های مختلف استفاده کند. این وضعیت باعث می‌شود که اکوسیستم متاورس تکه‌تکه و غیرکارآمد شود و مانع از ایجاد یک بازار آزاد و رقابتی می‌گردد. برای مثال، یک هنرمند که یک اثر هنری دیجیتال (NFT) خلق کرده، اگر نتواند آن را در تمامی گالری‌های مجازی به نمایش بگذارد، ارزش اثرش به شدت کاهش می‌یابد.
 

پیامدهای عدم هم‌کنش‌پذیری

نبود قابلیت هم‌کنش‌پذیری در متاورس، پیامدهای منفی متعددی به دنبال دارد. اولین و مهم‌ترین پیامد، کاهش ارزش دارایی‌های دیجیتال است. یک NFT که فقط در یک پلتفرم خاص قابل استفاده است، ارزش کمتری نسبت به یک دارایی دارد که می‌تواند در تمامی جهان‌های مجازی استفاده شود. این وضعیت، اقتصاد متاورس را به بخش‌های کوچک و جدا از هم تقسیم می‌کند و مانع از شکل‌گیری یک اقتصاد جهانی و یکپارچه در این فضا می‌شود. علاوه بر این، تجربه کاربری نیز به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد. کاربران مجبورند برای هر پلتفرم جدید، یک آواتار جدید بسازند و دارایی‌های خود را از ابتدا جمع‌آوری کنند که این امر بسیار زمان‌بر و خسته‌کننده است. این وضعیت، رشد و فراگیر شدن متاورس را کند می‌کند و مانع از جذب کاربران جدید می‌شود. از دیدگاه تجاری، عدم هم‌کنش‌پذیری باعث می‌شود شرکت‌ها نتوانند به راحتی وارد بازار متاورس شوند، زیرا نیاز به سرمایه‌گذاری‌های سنگین برای تولید محتوا و دارایی‌های مخصوص هر پلتفرم دارند. این امر نوآوری را کند کرده و رقابت را محدود می‌سازد.

 

ابعاد مختلف هم‌کنش‌پذیری

 
 

هم‌کنش‌پذیری تنها به جابه‌جایی دارایی‌ها محدود نمی‌شود و ابعاد مختلفی دارد که تمامی جنبه‌های متاورس را در بر می‌گیرد.
 

هم‌کنش‌پذیری داده‌ها و هویت

این بعد از هم‌کنش‌پذیری به انتقال داده‌های کاربران، از جمله آواتارها، اطلاعات هویتی و تاریخچه تعاملات آن‌ها در میان پلتفرم‌ها اشاره دارد. برای مثال، اگر یک کاربر ساعت‌ها وقت صرف ساختن یک آواتار منحصربه‌فرد در یک پلتفرم کند، انتظار دارد که بتواند از همان آواتار در پلتفرم‌های دیگر نیز استفاده کند. هم‌کنش‌پذیری هویتی به کاربران اجازه می‌دهد تا هویت دیجیتال خود را حفظ کنند و نیازی به ساخت پروفایل جدید در هر پلتفرم نداشته باشند. این موضوع به ویژه در زمینه شهرت (Reputation) و دستاوردهای کاربران اهمیت پیدا می‌کند. اگر یک کاربر به یک دستاورد بزرگ در یک بازی دست پیدا کند، باید بتواند آن را در پلتفرم‌های دیگر نیز به نمایش بگذارد. این امر به ایجاد یک هویت پایدار و قابل اعتماد در فضای مجازی کمک می‌کند و حس تعلق و مالکیت را در کاربران افزایش می‌دهد. [تصویری از یک آواتار با لباس‌های مختلف در پلتفرم‌های مختلف]
 

هم‌کنش‌پذیری دارایی‌ها و اقتصاد

این بعد، به امکان جابه‌جایی دارایی‌های دیجیتال مانند NFTها، ارزهای مجازی و سایر آیتم‌ها بین پلتفرم‌های مختلف مربوط می‌شود. برای تحقق این امر، نیاز به استانداردها و پروتکل‌های مشترکی داریم که بتوانند مالکیت و ویژگی‌های دارایی‌ها را به صورت یکپارچه در تمامی پلتفرم‌ها ثبت کنند. فناوری بلاکچین نقش کلیدی در این زمینه ایفا می‌کند. با استفاده از قراردادهای هوشمند و توکن‌های استاندارد مانند ERC-721 یا ERC-1155، می‌توان مالکیت دارایی‌ها را به صورت غیرمتمرکز و شفاف ثبت کرد و امکان جابه‌جایی آن‌ها را فراهم نمود. این امر نه تنها به رشد اقتصاد متاورس کمک می‌کند، بلکه به سرمایه‌گذاران نیز اطمینان می‌دهد که دارایی‌های آن‌ها در تمامی پلتفرم‌ها ارزشمند است. این قابلیت همچنین به توسعه‌دهندگان بازی‌ها و محتوا اجازه می‌دهد تا محصولات خود را به صورت گسترده‌تر به فروش برسانند و از انحصار پلتفرم‌های خاص خارج شوند.
 

هم‌کنش‌پذیری محتوا و سیستم‌ها

این بعد از هم‌کنش‌پذیری بر روی توانایی پلتفرم‌ها در تبادل محتوای سه‌بعدی و تعامل با سیستم‌های مختلف تمرکز دارد. برای مثال، یک ساختمان سه‌بعدی که در یک پلتفرم طراحی شده، باید بتواند با تمامی جزئیات خود به پلتفرم دیگر منتقل شود و به درستی نمایش داده شود. این امر نیازمند یک فرمت فایل استاندارد و یکپارچه برای مدل‌های سه‌بعدی، بافت‌ها، و انیمیشن‌ها است. همچنین، هم‌کنش‌پذیری سیستم‌ها به معنای توانایی پلتفرم‌ها در برقراری ارتباط با یکدیگر و تبادل اطلاعات در لحظه است. این قابلیت به ویژه برای رویدادهای زنده و تعاملات اجتماعی در متاورس حیاتی است. برای مثال، یک کنسرت که به صورت همزمان در چندین پلتفرم پخش می‌شود، نیازمند همگام‌سازی دقیق صدا و تصویر است.

 

چالش‌ها و موانع پیش روی هم‌کنش‌پذیری

 
 

با وجود اهمیت حیاتی هم‌کنش‌پذیری، تحقق آن با چالش‌های بزرگی روبرو است که عمدتاً به مسائل فنی، تجاری و سیاسی مربوط می‌شود.
 

عدم وجود استانداردهای فنی مشترک

یکی از بزرگترین موانع، عدم وجود استانداردهای فنی مشترک برای پلتفرم‌های مختلف متاورس است. هر پلتفرم از فناوری، موتور بازی‌سازی و پروتکل‌های خاص خود استفاده می‌کند که با پلتفرم‌های دیگر سازگار نیست. برای مثال، یک مدل سه‌بعدی که در یک پلتفرم طراحی شده، ممکن است به دلیل تفاوت در فرمت فایل، تعداد چندضلعی‌ها، یا روش‌های نورپردازی، در پلتفرم دیگر به درستی نمایش داده نشود. ایجاد این استانداردها نیازمند همکاری بین شرکت‌های رقیب است که ممکن است به دلیل منافع تجاری با یکدیگر همکاری نکنند. این موضوع مانند این است که هر شرکت تولیدکننده تلفن همراه از یک نوع شارژر و پورت اختصاصی استفاده کند. این وضعیت مصرف‌کنندگان را مجبور به خرید دستگاه‌های بیشتر می‌کند و مانع از ایجاد یک بازار یکپارچه می‌شود.
 

چالش‌های تجاری و رقابتی

شرکت‌های بزرگ مانند متا (فیسبوک سابق)، دیسنی و مایکروسافت، هر کدام در حال ساخت متاورس‌های بسته و انحصاری خود هستند. این شرکت‌ها تمایل دارند کاربران را در پلتفرم خود نگه دارند تا از طریق تبلیغات، فروش آیتم‌های درون بازی و سایر خدمات، درآمد کسب کنند. قابلیت هم‌کنش‌پذیری می‌تواند این انحصار را از بین ببرد و به کاربران اجازه دهد که به راحتی پلتفرم‌ها را تغییر دهند، که این امر برای شرکت‌های بزرگ جذاب نیست. این رقابت بر سر کاربران، مانع از همکاری برای ایجاد استانداردهای مشترک می‌شود. این شرکت‌ها معمولاً با ایجاد اکوسیستم‌های بسته، کاربران را به استفاده از خدمات خود محدود می‌کنند و از این طریق درآمد بیشتری کسب می‌کنند. برای مثال، اگر یک بازی ویدیویی نتواند با بازی‌های دیگر تعامل داشته باشد، کاربران مجبورند برای خرید آیتم‌های جدید به همان بازی برگردند.
 

مشکلات حقوقی و امنیتی

جابه‌جایی دارایی‌ها و اطلاعات شخصی کاربران در میان پلتفرم‌ها، مسائل حقوقی و امنیتی پیچیده‌ای را به وجود می‌آورد. قوانین مربوط به حریم خصوصی داده‌ها و مالکیت دارایی‌ها در هر کشور متفاوت است و ایجاد یک استاندارد جهانی برای هم‌کنش‌پذیری، نیازمند توافقات بین‌المللی است. همچنین، امنیت دارایی‌ها در هنگام انتقال از یک پلتفرم به پلتفرم دیگر یک چالش بزرگ است. هکرها می‌توانند از نقاط ضعف در پروتکل‌های انتقال برای سرقت دارایی‌های ارزشمند سوءاستفاده کنند. علاوه بر این، مسائل مربوط به حق نشر و مالکیت معنوی محتوای ایجاد شده توسط کاربران نیز باید مورد بررسی قرار گیرد.

 

راهکارها و آینده هم‌کنش‌پذیری

با وجود چالش‌ها، تلاش‌های زیادی برای حل مشکل هم‌کنش‌پذیری در حال انجام است و آینده این مفهوم بسیار روشن به نظر می‌رسد.
 

نقش بلاکچین و استانداردها

فناوری بلاکچین به عنوان یکی از مهم‌ترین راه‌حل‌های هم‌کنش‌پذیری شناخته می‌شود. با استفاده از قراردادهای هوشمند، می‌توان مالکیت دارایی‌ها را به صورت عمومی و غیرقابل تغییر در یک زنجیره بلوکی ثبت کرد. این امر به کاربران اجازه می‌دهد تا کنترل کامل بر دارایی‌های خود داشته باشند و آن‌ها را به صورت امن در میان پلتفرم‌های مختلف جابه‌جا کنند. علاوه بر این، سازمان‌های غیرانتفاعی و شرکت‌هایی مانند Open Metaverse Alliance for Interoperability (OMA3) در حال کار بر روی ایجاد استانداردهای مشترک برای دارایی‌ها، آواتارها و پروتکل‌های ارتباطی هستند تا تمامی پلتفرم‌ها بتوانند با یکدیگر به صورت یکپارچه کار کنند. این سازمان‌ها با جمع‌آوری توسعه‌دهندگان و شرکت‌های مختلف، سعی در ایجاد یک اجماع جهانی بر سر اصول هم‌کنش‌پذیری دارند.
 

راه‌حل‌های فنی و مدل‌های داده

علاوه بر بلاکچین، توسعه‌دهندگان در حال کار بر روی مدل‌های داده مشترک و رابط‌های برنامه‌نویسی (APIs) باز هستند. این مدل‌ها به پلتفرم‌های مختلف اجازه می‌دهند تا داده‌ها را به یک فرمت مشترک تبدیل کرده و با یکدیگر تبادل کنند. این امر به ویژه برای آواتارها اهمیت دارد. با استفاده از یک مدل سه‌بعدی استاندارد، می‌توان یک آواتار را به راحتی از یک پلتفرم به پلتفرم دیگر منتقل کرد و اطمینان حاصل کرد که تمامی ویژگی‌های ظاهری آن به درستی نمایش داده می‌شود. این راه‌حل‌ها به تدریج موانع فنی را از بین می‌برند و راه را برای یک متاورس باز و یکپارچه هموار می‌کنند. نمونه‌هایی از این تلاش‌ها شامل توسعه فرمت‌های فایل مانند glTF برای مدل‌های سه‌بعدی است که به عنوان یک استاندارد در حال پذیرش است.
 

نقش جامعه و کاربران در تحقق هم‌کنش‌پذیری

هم‌کنش‌پذیری تنها یک موضوع فنی نیست، بلکه به یک جنبش اجتماعی و اقتصادی تبدیل شده است. جامعه کاربران و توسعه‌دهندگان مستقل نقش حیاتی در فشار آوردن بر شرکت‌های بزرگ برای پذیرش استانداردهای باز دارند. با افزایش تقاضا برای پلتفرم‌های هم‌کنش‌پذیر، شرکت‌ها مجبور به تغییر استراتژی‌های خود و همکاری با یکدیگر خواهند شد. کاربران با انتخاب پلتفرم‌هایی که از استانداردهای باز حمایت می‌کنند، می‌توانند به شکل‌گیری یک متاورس باز و دموکراتیک کمک کنند. این فشار از پایین به بالا، می‌تواند به شکست انحصارطلبی شرکت‌های بزرگ منجر شود و آینده متاورس را به دست کاربران بسپارد.

 

نتیجه‌گیری

قابلیت هم‌کنش‌پذیری، یک اصل حیاتی و اجتناب‌ناپذیر برای رشد و موفقیت متاورس است. بدون آن، متاورس به مجموعه‌ای از جزیره‌های دیجیتالی جدا از هم تبدیل می‌شود که کاربران و دارایی‌ها در آن‌ها محبوس هستند. این امر نه تنها تجربه کاربری را مختل می‌کند، بلکه از رشد یک اقتصاد دیجیتالی پویا و فراگیر نیز جلوگیری می‌کند. با این حال، با وجود چالش‌های فنی و تجاری، راه‌حل‌هایی مانند بلاکچین، استانداردهای باز و مدل‌های داده مشترک در حال شکل‌گیری هستند که می‌توانند این موانع را از بین ببرند.
تحقق هم‌کنش‌پذیری نیازمند همکاری بین تمامی بازیگران کلیدی در صنعت متاورس، از توسعه‌دهندگان و شرکت‌های بزرگ تا کاربران و نهادهای قانون‌گذار است. این همکاری می‌تواند به ایجاد یک اکوسیستم باز و رقابتی منجر شود که در آن نوآوری تشویق شده و کاربران قدرت بیشتری بر دارایی‌ها و هویت دیجیتال خود داشته باشند. در نهایت، هم‌کنش‌پذیری نه تنها یک ویژگی فنی، بلکه یک فلسفه است که هدف آن ساخت یک جهان مجازی دموکراتیک و در دسترس برای همه است. آینده متاورس در گرو آن است که تا چه حد می‌توانیم از این مفهوم اساسی حمایت و آن را به واقعیت تبدیل کنیم.

اشتراک گذاری:
کپی شد