شرکت گوگل توافق جدیدی برای حمایت از ساخت نیروگاه Broadwing Energy Center در ایالت ایلینوی امضا کرده است. این نیروگاه با ظرفیت ۴۰۰ مگاوات قرار است تا سال ۲۰۳۰ به بهره‌برداری برسد و با استفاده از تجهیزات جذب کربن (CCS) دی‌اکسیدکربن خروجی دودکش‌ها را جمع‌آوری کرده و در اعماق زمین ذخیره کند تا از افزایش گرمایش زمین جلوگیری شود.

پروژه گوگل برای کاهش انتشار کربن با فناوری CCS

از منظر تئوری، سامانه CCS می‌تواند مانع وقوع فجایع اقلیمی آینده مانند غرق‌شدن شهرهای ساحلی یا نابودی صخره‌های مرجانی شود. با این حال، در عمل تردیدهایی نسبت به کارایی این فناوری وجود دارد و بسیاری نگران‌اند که چنین پروژه‌هایی باعث ادامه وابستگی به سوخت‌های فسیلی شوند و تغییر واقعی در مسیر انرژی پاک ایجاد نکنند.
طبق گزارش سال ۲۰۲۱ اداره حسابرسی آمریکا (GAO)، وزارت انرژی ایالات متحده صدها میلیون دلار برای پروژه‌های CCS شکست‌خورده هزینه کرده است. از حدود ۶۸۴ میلیون دلار اختصاص یافته به شش پروژه زغال‌سنگی، تنها یک پروژه به بهره‌برداری رسیده و مابقی به دلیل نبود توجیه اقتصادی متوقف شده‌اند.
نیروگاه گوگل بر اساس گاز طراحی شده که نسبت به زغال‌سنگ ارزان‌تر است و CO2 تولیدی به جای استفاده در استخراج نفت، در عمق یک مایلی زمین تزریق و ذخیره می‌شود. با این حال، این نیروگاه‌ها همچنان مقادیری متان تولید می‌کنند که اثر گلخانه‌ای بسیار قوی‌تری نسبت به CO2 دارد.

هزینه و کارایی برق تولیدی از نیروگاه CCS

از سوی دیگر، برق تولیدی از این فناوری حدود ۱.۵ تا ۲ برابر گران‌تر از انرژی خورشیدی، بادی یا حتی نیروگاه‌های زغال‌سنگ و گاز معمولی است. این موضوع در حالی اهمیت دارد که افزایش مصرف دیتاسنترها همین حالا فشار بر شبکه برق و هزینه‌ها را افزایش داده است.
پروژه گوگل از این منظر برتری نسبی دارد که با استفاده از گاز و CCS تلاش می‌کند انتشار CO2 را کاهش دهد و در عین حال وابستگی به سوخت‌های سنگین را کاهش دهد. با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که این فناوری باید به همراه سرمایه‌گذاری گسترده در انرژی‌های تجدیدپذیر و کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی دنبال شود تا اثر واقعی بر تغییرات اقلیمی ایجاد شود.