تحول بیتکوین با BRC-20 و پروتکل اوردینالز
استاندارد BRC-20 امکان ایجاد توکنهای مثلی روی بیت کوین را فراهم کرد و با استفاده از پروتکل اوردینالز، دادههای متنی روی ساتوشیها ذخیره میشوند. این استاندارد، فرصتی برای نوآوری و درآمد ماینرها ایجاد کرده اما محدودیتهایی مانند کارمزد بالا و فشار روی نودها دارد.

BRC-20 چیست؟
آیا تصور میکردید روزی شبکه بیت کوین که به عنوان طلای دیجیتال و ذخیره ارزش شناخته میشد، میزبان هزاران توکن متفاوت، از میمکوینهای *پرهیاهو* تا پروژههای کاربردی باشد؟ تا پیش از مارس ۲۰۲۳، این تصور برای بسیاری از فعالان بازار کریپتوکارنسی غیرممکن به نظر میرسید. اما ظهور ناگهانی یک استاندارد آزمایشی، تمام معادلات قدیمیترین بلاک چین جهان را بر هم زد. آمارهای شبکه نشان میدهد که در ماههای نخستین معرفی این استاندارد، حجم تراکنشهای شبکه بیت کوین به رکوردهای بیسابقهای رسید و درآمد ماینرها به شکلی چشمگیر افزایش یافت. این پدیده جدید که با نام BRC-20 شناخته میشود، نه یک بهروزرسانی رسمی از سمت توسعهدهندگان هسته بیت کوین، بلکه یک آزمایش جسورانه بود که خیلی زودتر از حد انتظار به یک ترند جهانی تبدیل شد. این استاندارد جدید، قابلیتهای نهفته در بلاک چین بیت کوین را بیدار کرد و بحثهای داغی را میان طرفداران سنتی و نوآوران این حوزه به راه انداخت.
استاندارد BRC-20 در واقع پاسخی به یک نیاز سرکوب شده در اکوسیستم بیت کوین بود؛ نیاز به ایجاد توکنهای مثلی (Fungible Tokens) بر بستر امنترین شبکه جهان. برخلاف اتریوم که سالهاست با استاندارد ERC-20 میزبان هزاران پروژه است، بیت کوین همواره در برابر چنین تغییراتی مقاومت میکرد. اما این استاندارد جدید با بهرهگیری هوشمندانه از بهروزرسانیهای فنی گذشته مانند تپروت (Taproot) و سگویت (SegWit)، راهی نوین برای حک کردن اطلاعات روی کوچکترین واحد بیت کوین، یعنی ساتوشیها، پیدا کرد. این موضوع باعث شد تا نقدینگی عظیمی به سمت این بازار سرازیر شود و توکنهایی مانند ORDI که اولین نمونه این استاندارد بود، رشدهای قیمتی خیرهکنندهای را تجربه کنند. درک عمیق این مفهوم برای هر سرمایهگذار یا فعال حوزه بلاک چین که نمیخواهد از موجهای جدید تکنولوژی عقب بماند، امری **حیاتی** است.
با این حال، ورود به دنیای BRC-20 بدون داشتن دانش فنی و شناخت ریسکها میتواند خطرناک باشد. این فضا هنوز در مراحل اولیه خود قرار دارد و ابزارها و زیرساختهای آن به بلوغ کامل نرسیدهاند. برخلاف سیستمهای دیفای (DeFi) پیشرفته در شبکههای دیگر، کار با توکنهای بیت کوین نیازمند درک متفاوتی از نحوه عملکرد تراکنشها، کارمزدها و کیف پولهای اختصاصی است.
*جنجالی*/**ضروری**
تاریخچه و نحوه پیدایش استاندارد نوین توکن در بیت کوین

برای درک ریشههای BRC-20، باید به عقب برگردیم و نگاهی به تحولات فنی شبکه بیت کوین در سالهای اخیر بیندازیم. همه چیز از بهروزرسانی تپروت (Taproot) در نوامبر ۲۰۲۱ آغاز شد که محدودیتهای ذخیرهسازی دادهها در بلاکهای بیت کوین را کاهش داد. این بستر فنی، زمینه را برای ظهور پروتکل اوردینالز (Ordinals) در اوایل سال ۲۰۲۳ فراهم کرد. پروتکل اوردینالز اجازه داد تا کاربران بتوانند دادههای دلخواه خود مانند تصاویر، متن یا ویدئو را مستقیماً روی ساتوشیها حک کنند. در حالی که اوردینالز بیشتر بر روی توکنهای غیرمثلی یا همان NFTها تمرکز داشت، جامعه توسعهدهندگان به سرعت متوجه پتانسیل دیگری شدند؛ اگر میتوانیم تصویر ذخیره کنیم، چرا متنی استاندارد برای تعریف یک توکن جدید ذخیره نکنیم؟ این سوال ساده، جرقه انقلابی بزرگ بود.
فضای کریپتوکارنسی همواره مملو از نوآوریهایی است که توسط افراد ناشناس هدایت میشوند و BRC-20 نیز از این قاعده مستثنی نیست. این استاندارد نه توسط یک شرکت بزرگ یا بنیاد بیت کوین، بلکه توسط یک توسعهدهنده مستقل با نام مستعار ایجاد شد. هدف اولیه او صرفاً یک آزمایش فنی بود تا ببیند آیا میتوان با استفاده از کتیبهگذاری متنی (Text Inscriptions)، توکنهایی مشابه توکنهای اتریوم را روی بیت کوین شبیهسازی کرد *یا خیر*. این ایده ساده که در ابتدا شاید حتی توسط خالقش جدی گرفته نمیشد، به دلیل امنیت بالای شبکه بیت کوین و عطش بازار برای نوآوری در این شبکه، به سرعت مورد استقبال قرار گرفت و جامعه کاربری گستردهای را حول خود شکل داد.
نقش کلیدی توسعهدهندهای به نام Domo
شخصیت محوری در داستان پیدایش BRC-20، توسعهدهندهای با نام مستعار Domo است. او در اوایل مارس ۲۰۲۳ با انتشار پستی در توییتر (X)، ایده خود را مطرح کرد. Domo با الهام از استاندارد ERC-20 اتریوم و با استفاده از پروتکل اوردینالز، روشی را پیشنهاد داد که در آن از فایلهای متنی با فرمت JSON برای تعریف، ضرب و انتقال توکنها استفاده میشد. او صراحتاً اعلام کرد که این تنها یک آزمایش سرگرمکننده است و نباید به عنوان یک استاندارد رسمی یا ابزار سرمایهگذاری جدی تلقی شود. با این حال، جامعه کریپتو که همواره به دنبال فرصتهای جدید است، هشدارهای او را نادیده گرفت و بلافاصله شروع به ضرب اولین توکنها کرد. Domo با ایجاد اولین توکن به نام «ordi»، عملاً سوت آغاز این بازی جدید را به صدا درآورد. جالب است بدانید که تمام ۲۱ میلیون توکن ordi در کمتر از ۴۸ ساعت توسط کاربران ضرب شد که نشاندهنده اشتیاق بالای بازار بود.
تکامل از اوردینالز تا توکنهای مثلی
پروتکل اوردینالز که توسط کیسی رودارمور (Casey Rodarmor) خلق شده بود، ابتدا برای ایجاد «Artifacts» یا همان NFTهای بیت کوینی طراحی شد. نوآوری BRC-20 در این بود که از مکانیزم شمارهگذاری ساتوشیها در اوردینالز استفاده کرد، اما کاربری آن را تغییر داد. در حالی که NFTها بر منحصربهفرد بودن تمرکز دارند، توکنهای BRC-20 باید مثلی یا قابل تعویض باشند (یعنی هر یک توکن با توکن دیگر ارزشی برابر داشته باشد). سیستم BRC-20 این چالش را با یک راهکار هوشمندانه حل کرد؛ به جای اینکه خود توکن در سطح پروتکل بیت کوین تعریف شود، دستورالعملهای مربوط به توکن در قالب متن روی شبکه نوشته میشود و یک سیستم خارج از زنجیره (Indexer)، وضعیت موجودیها و تراکنشها را بر اساس این نوشتهها محاسبه میکند. این تغییر پارادایم از توکن در سطح پروتکل به توکن در سطح داده، نقطه عطف تبدیل اوردینالز به بستری برای دیفای ابتدایی در بیت کوین بود.
*حذف بشه*
معماری فنی و مکانیزم عملکرد توکنهای BRC-20
درک معماری فنی BRC-20 نیازمند تغییر نگرش نسبت به مفهوم سنتی توکنهاست. در بلاک چینهایی مانند اتریوم یا سولانا، توکنها حاصل اجرای کدهای پیچیده در ماشین مجازی (مانند EVM) هستند. اما بیت کوین فاقد چنین ماشین مجازی پیچیدهای برای قراردادهای هوشمند است. بنابراین، BRC-20 از روشی به نام «Inscription» یا کتیبهگذاری استفاده میکند. در این روش، دادههای خام به بخش «Witness» تراکنشهای بیت کوین (که پس از آپدیت سگویت ایجاد شد) ضمیمه میشوند. این دادهها هیچ کارکرد اجرایی در خود شبکه بیت کوین ندارند؛ یعنی شبکه بیت کوین آنها را صرفاً به عنوان یک تکه متن میبیند و پردازش خاصی روی آنها انجام نمیدهد. اینجاست که نقش ایندکسرها (Indexers) *حیاتی* میشود. ایندکسرها سرورها یا نرمافزارهایی هستند که تمام بلاک چین را اسکن میکنند، این متون خاص را پیدا میکنند و بر اساس قوانین تعریف شده، دفتر کل موجودی کاربران را میسازند.
این معماری ساده اما کارآمد، باعث میشود که امنیت توکنهای BRC-20 مستقیماً به امنیت شبکه بیت کوین گره بخورد. تا زمانی که بلاک چین بیت کوین پابرجاست و تراکنشها در آن ثبت میشوند، دادههای مربوط به این توکنها نیز غیرقابل تغییر و جاودانه هستند. با این حال، همین وابستگی به ایندکسرهای خارج از زنجیره برای خواندن موجودی، یکی از نقاط بحثبرانگیز فنی است، زیرا اگر تمام ایندکسرها تصمیم بگیرند قوانین را تغییر دهند، اجماع روی وضعیت توکنها ممکن است دچار خدشه شود. با این وجود، ساختار دادهای که استفاده میشود بسیار سبک و استاندارد است و بر پایه فرمت محبوب JSON بنا شده است.
ساختار داده JSON و توابع اصلی
**قلب تپنده** هر توکن BRC-20، یک قطعه کد بسیار ساده به زبان JSON است. این کد شامل دستورالعملهایی است که به شبکه میگوید چه عملیاتی باید انجام شود. سه تابع اصلی Deploy (استقرار)، Mint (ضرب کردن) و Transfer (انتقال) در این استاندارد وجود دارد.
زمانی که کسی میخواهد توکن جدیدی ایجاد کند، تابع Deploy را با پارامترهایی مانند نام توکن (تیکر ۴ حرفی)، حداکثر عرضه (Max Supply) و محدودیت ضرب در هر تراکنش را به شبکه ارسال میکند.
مثلاً یک دستور Deploy به شکل زیر است.
{ p: brc-20، op: deploy، tick: ordi، max: 21000000، lim: 1000 }
این سادگی باعث شده تا هر کاربری با کمترین دانش فنی بتواند توکن خود را ایجاد کند. هیچ کدنویسی پیچیدهای نیاز نیست، تنها تغییر مقادیر در این متن استاندارد کافی است.
فرآیند ضرب و انتقال توکنها
فرآیند Mint یا ضرب توکن در BRC-20 با سایر شبکهها متفاوت است. در اینجا، کاربران برای دریافت توکن اولیه، نیازی به خرید آن از صرافی ندارند (مگر در بازار ثانویه)، بلکه خودشان تراکنشی را به شبکه بیت کوین ارسال میکنند که حاوی دستور Mint است. تا زمانی که سقف عرضه توکن پر نشده باشد، هر کسی میتواند با پرداخت کارمزد شبکه بیت کوین، مقداری توکن برای خود ضرب کند. این مکانیسم راهاندازی منصفانه (Fair Launch) نامیده میشود، زیرا همه شانس برابری برای دریافت توکن دارند.
برای انتقال (Transfer) نیز فرآیند جالبی طی میشود. کاربر ابتدا باید یک تراکنش انجام دهد تا مقدار توکنی که میخواهد بفرستد را بستهبندی کند (تبدیل به یک کتیبه قابل انتقال کند) و سپس در تراکنش دوم، آن کتیبه را به آدرس گیرنده ارسال کند. این فرآیند دو مرحلهای باعث میشود کارمزد انتقال در BRC-20 گاهی بیشتر از تراکنشهای عادی بیت کوین باشد.
*بسیارمهم*/**ساختار مرکزی**/سه تابع اصلی در این استاندارد وجود دارد: Deploy (استقرار)، Mint (ضرب کردن) و Transfer (انتقال).
تفاوتهای بنیادین BRC-20 با استاندارد ERC-20 اتریوم

اگرچه نام BRC-20 عمداً شبیه به ERC-20 انتخاب شده تا حس آشنایی ایجاد کند، اما از نظر فنی این دو استاندارد تفاوتهای ماهوی و ساختاری عمیقی با یکدیگر دارند. استاندارد ERC-20 در شبکه اتریوم بر پایه قراردادهای هوشمند (Smart Contracts) فعال است. این یعنی توکنها دارای منطق برنامهنویسی هستند، میتوانند به طور خودکار با سایر قراردادها تعامل داشته باشند، قوانین پیچیده مالی را اجرا کنند و در صرافیهای غیرمتمرکز (DEX) با استخرهای نقدینگی خودکار معامله شوند. در مقابل، BRC-20 فاقد قرارداد هوشمند است. این توکنها صرفاً فایلهای متنی ضمیمه شده به ساتوشیها هستند و قابلیتهای برنامهریزی و تعاملپذیری خودکار را ندارند. این محدودیت باعث میشود که اکوسیستم دیفای در BRC-20 بسیار ابتداییتر و متفاوتتر از اتریوم باشد.
تفاوت دیگر در کارایی و سرعت شبکه نهفته است. بلاک چین اتریوم (به خصوص لایههای دوم آن) برای پردازش سریع تعداد زیادی تراکنش طراحی شده است. اما بیت کوین با زمان تشکیل بلاک ۱۰ دقیقهای و ظرفیت محدود بلاک، ذاتاً *کندتر* است. این موضوع باعث میشود در زمان شلوغی شبکه، تراکنشهای BRC-20 با تأخیرهای طولانی و کارمزدهای بسیار سنگین مواجه شوند. در حالی که در اتریوم انتقال توکن تنها تغییر در دفتر کل قرارداد هوشمند است، در بیت کوین انتقال توکن BRC-20 نیازمند اشغال فضای بلاک با دادههای خام است که مستقیماً بر سایز بلاک چین بیت کوین اثر میگذارد و باعث نفخ (Bloat) زنجیره میشود، موضوعی که در اتریوم به این شکل مطرح نیست.
امنیت و تمرکززدایی
یکی از بزرگترین مزیتهای BRC-20 نسبت به همتای اتریومی خود، بهرهمندی از امنیت بینظیر شبکه بیت کوین است. بیت کوین غیرمتمرکزترین و امنترین شبکه کامپیوتری جهان است و حمله به آن تقریباً غیرممکن میباشد. توکنهای BRC-20 مستقیماً روی زنجیره اصلی بیت کوین (Layer 1) ذخیره میشوند و مانند توکنهای لایه دوم یا سایدچینها، وابسته به امنیت یک شبکه جانبی نیستند. در مقابل، توکنهای ERC-20 اگرچه امن هستند، اما با ریسکهای مربوط به باگهای قرارداد هوشمند مواجهاند. هک شدن قراردادهای هوشمند و سرقت توکنها در اتریوم رایج است، اما در BRC-20 چون قرارداد هوشمندی وجود ندارد، ریسکهایی مانند «Rug Pull» از طریق کدهای مخرب کمتر است (هرچند کلاهبرداریهای دیگر همچنان وجود دارد).
کارمزدها و مدل اقتصادی
مدل کارمزد در این دو استاندارد نیز متفاوت است. در اتریوم، کارمزد تراکنش (Gas) صرف محاسبات ماشین مجازی میشود. در BRC-20، کارمزد بر اساس حجم داده (بر حسب بایت) و فضای اشغال شده در بلاک محاسبه میشود. این موضوع باعث شده است که ظهور BRC-20 مدل درآمدی ماینرهای بیت کوین را تغییر دهد. در مواقعی که هیجان بازار بالاست، درآمد ماینرها از کارمزد تراکنشهای BRC-20 حتی از پاداش استخراج بلاک هم پیشی گرفته است. این اتفاق برای امنیت بلندمدت بیت کوین (با توجه به نصف شدن پاداشها در هاوینگ) مثبت ارزیابی میشود، در حالی که در اتریوم با بهروزرسانیهای جدید، تلاش بر کاهش و سوزاندن کارمزدهاست.
*آهستهتر*
اکوسیستم معاملاتی و کیف پولهای سازگار با BRC-20
با ظهور این استاندارد جدید، زیرساختهای سنتی بیت کوین برای مدیریت آن کافی نبودند. کیف پولهای معمولی بیت کوین قادر به تشخیص دادههای JSON حک شده روی ساتوشیها نیستند و ممکن است کاربر ناخواسته ساتوشی حاوی توکن باارزش خود را به عنوان کارمزد به ماینر بدهد. بنابراین، نسل جدیدی از کیف پولها و پلتفرمها متولد شدند که قابلیت کنترل سکه (Coin Control) و شناسایی کتیبهها را دارند. انتخاب کیف پول مناسب و امن، اولین و مهمترین قدم برای ورود به این بازار است. اکوسیستم BRC-20 به سرعت در حال گسترش است و اکنون شامل کیف پولهای افزونه مرورگر، اپلیکیشنهای موبایل و بازارهای معاملاتی غیرمتمرکز و متمرکز میشود.
نکته مهم در این اکوسیستم، نحوه انجام معاملات است. برخلاف یونیسواپ در اتریوم که معاملات آنی انجام میشود، بازارهای BRC-20 اغلب بر پایه مدل سفارشگذاری (Order Book) یا حراج کار میکنند. البته با پیشرفت تکنولوژی، مدلهای سواپ (Swap) مبتنی بر بریجها و استخرهای نقدینگی نیز در حال توسعه هستند، اما همچنان روش غالب، لیست کردن بستههای توکن برای فروش در مارکتپلیسهای اختصاصی است. کاربران باید توجه داشته باشند که تراکنشها همچنان نیازمند بیت کوین (BTC) برای پرداخت کارمزد شبکه هستند، بنابراین همیشه باید مقداری بیت کوین در کیف پول خود داشته باشند.
کیف پول یونیست (UniSat) و ایکسورس (Xverse)
در حال حاضر، UniSat Wallet محبوبترین و پرکاربردترین کیف پول برای توکنهای BRC-20 است. این کیف پول که به صورت افزونه مرورگر کروم و اپلیکیشن موبایل عرضه شده، رابط کاربری بسیار سادهای دارد و به کاربران اجازه میدهد به راحتی توکنها را مشاهده، ارسال و دریافت کنند. ویژگی مهم UniSat، مارکتپلیس داخلی آن است که امکان خرید و فروش مستقیم را فراهم میکند. همچنین، این کیف پول به صورت خودکار ساتوشیهای حاوی کتیبه را از ساتوشیهای عادی جدا میکند تا از خرج شدن اشتباهی آنها جلوگیری کند.
گزینه محبوب دیگر، Xverse است که خود را به عنوان کیف پول وب ۳ بیت کوین معرفی میکند. Xverse علاوه بر BRC-20، از سایر داراییهای بیت کوینی مثل Stacks نیز پشتیبانی میکند و امنیت بالایی دارد. استفاده از این کیف پولها به دلیل اوپنسورس بودن و جامعه کاربری فعال، ریسک کمتری نسبت به کیف پولهای ناشناخته دارد.
چالشها، انتقادات و چشمانداز آینده

علیرغم رشد انفجاری، BRC-20 بدون مخالف نیست. در واقع، این استاندارد یکی از دوقطبیترین مباحث تاریخ بیت کوین را ایجاد کرده است. منتقدان سرسخت که اغلب از ماکسیمالیستهای بیت کوین هستند، معتقدند که بلاک چین بیت کوین باید صرفاً برای تراکنشهای مالی استفاده شود و ذخیره دادههای متنی و تصاویر روی آن، نوعی حمله اسپم (Spam Attack) به شبکه است. آنها استدلال میکنند که این توکنها باعث پر شدن فضای بلاکها با دادههای بیارزش میشوند و هزینه استفاده از شبکه را برای کسانی که میخواهند پول جابجا کنند (به خصوص در کشورهای در حال توسعه)، گران میکنند. افزایش چشمگیر حجم بلاک چین (Blockchain Size) نیز نگرانی دیگری است که میتواند اجرای نودهای کامل (Full Nodes) را برای کاربران عادی دشوار کند و به تمرکززدایی شبکه ضربه بزند.
از سوی دیگر، طرفداران معتقدند که بیت کوین یک شبکه بدون مجوز (Permissionless) است و هر کسی حق دارد هر دادهای را که میخواهد، با پرداخت کارمزد آن، روی شبکه ذخیره کند. آنها BRC-20 را راه نجات امنیت بیت کوین در آینده میدانند. با کاهش پاداش استخراج در هر چهار سال، ماینرها برای تأمین امنیت شبکه نیاز به درآمد جایگزین دارند و کارمزدهای بالای ناشی از BRC-20 میتواند این انگیزه را فراهم کند. علاوه بر این، این استاندارد باعث جذب توسعهدهندگان جدید و سرمایه تازه به اکوسیستم بیت کوین شده و آن را از حالت رکود خارج کرده است. آینده این استاندارد احتمالاً به سمت بهینهسازی بیشتر و شاید ادغام با راهکارهای لایه دوم مثل شبکه لایتنینگ (Lightning Network) پیش خواهد رفت تا مشکل مقیاسپذیری و کارمزد را حل کند.
مشکلات فنی و محدودیتهای فعلی
یکی از بزرگترین چالشهای فنی BRC-20، تولید مقدار زیادی UTXO (خروجیهای خرج نشده تراکنش) است. هر توکن BRC-20 برای جابجایی نیاز به ایجاد UTXOهای جدید دارد که باعث بزرگ شدن مجموعه UTXO شبکه بیت کوین میشود و فشار زیادی به حافظه نودها وارد میکند. همچنین، وابستگی به ایندکسرهای مرکزی هنوز یک نقطه ضعف بزرگ است. اگر ایندکسرهای اصلی مانند UniSat دچار اختلال شوند یا هک شوند، کاربران ممکن است در مشاهده موجودی یا انجام تراکنش دچار مشکل شوند، هرچند دارایی آنها روی زنجیره امن است.
تحولات احتمالی: پروتکل Runes
کیسی رودارمور، خالق اوردینالز، با مشاهده مشکلات BRC-20، پیشنهاد استاندارد جدیدی به نام Runes را مطرح کرد. هدف Runes این است که همان قابلیت توکنسازی را ارائه دهد اما با روشی بسیار بهینهتر که ردپای کمتری روی بلاک چین باقی بگذارد و مبتنی بر مدل UTXO بیت کوین باشد، نه اینکه دادهها را در Witness مخفی کند. بسیاری از تحلیلگران معتقدند که Runes میتواند در آینده جایگزین BRC-20 شود یا حداقل سهم بازار قابل توجهی را از آن خود کند. بنابراین، سرمایهگذاران BRC-20 باید نیمنگاهی هم به تحولات پروتکل Runes داشته باشند.
نتیجهگیری
استاندارد BRC-20، چه یک ترند زودگذر باشد و چه آغازگر عصر جدیدی از دیفای روی بیت کوین، نام خود را در تاریخ این شبکه ثبت کرده است. این پدیده ثابت کرد که بیت کوین هنوز هم قابلیت غافلگیر کردن جهان را دارد و پتانسیلهای آن فراتر از یک ذخیره ارزش ساده است. BRC-20 با دموکراتیزه کردن صدور توکن و ایجاد فرصتهای برابر برای مشارکت، جامعهای پویا و پرشور را گرد هم آورده است. اگرچه چالشهای فنی مانند ازدحام شبکه و کارمزدهای بالا غیرقابل انکار هستند، اما همین چالشها محرک نوآوریهای بعدی و توسعه راهکارهای لایه دوم خواهند بود.
برای سرمایهگذاران و کاربران، BRC-20 یک *شمشیر دو لبه* است؛ فرصتی برای کسب سودهای کلان در پروژههای اولیه و همزمان ریسک بالای نوسانات و مشکلات فنی. آنچه مسلم است، اکوسیستم بیت کوین دیگر به دوران قبل از اوردینالز و BRC-20 باز نخواهد گشت. سد شکسته شده و سیل نوآوری جاری شده است. اکنون زمان آن است که با دانش کافی، مدیریت ریسک دقیق و نگاهی بلندمدت، نظارهگر و شاید **بازیگر** این تحول بزرگ باشیم. آیا BRC-20 در نهایت جای خود را به استانداردهای بهینهتر مانند Runes خواهد داد؟ احتمالاً بله، اما میراث آن به عنوان جرقهای که آتش توکنسازی را در سردترین و امنترین بلاک چین جهان روشن کرد، برای همیشه باقی خواهد ماند.
*گزینهای با مزایا و معایب جدی*/**کنشگر**





دیدگاه و نظرات خود را بنویسید
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.